25

-Tęsknie za wami.-powiedziałam do ekranu laptopa
Siedziałam na Skype, po raz pierwszy od mojego wyjazdu, rozmawiając z Es. Minęło już pół roku. Jej brzuch był widoczny i strasznie się zmieniła. Wydawała się dojrzalsza, jak przystało na przyszłą mamę, ale nadal była moją kochaną przyjaciółką.
Ja też się zmieniłam, najbardziej z wyglądu. Miałam ciemniejszy kolor skóry od siedzienia na zewnątrz. Schudłam i nabrałam mięśni od surfingu, siłowni i basenu. Oprócz tego nurkowałam i trenowałam sztuki walki, a w tym kochany kickboxing.
-Kiedy przylecisz w odwiedziny?-spytała
-Nie wiem. Dopiero skończyłam pierwszy rok, muszę odpocząć. W normalnych okoliczmościach zaprosiłabym cię do siebie. Chyba że chcesz urodzić w LA.
-Tsaaa.... Wolę tutaj zostać. Jak długo masz zamiar się jeszcze ukrywać?
-Raczej niedługo. Zbyt za wami tęsknie. Za wszystkimi.-podkreśliłam
Zaczęłyśmy rozmawiać o błachostkach, gdy drzwi od pokoju Es otworzyły się, a do środka wdarło się One Direction. Sprintem podbiegłam do okna, żeby ukryć plażę przed nimi.
-Annie!-krzyknęli wszyscy naraz
-Hej boys.
Zaczęli kezyczeć, jeden przez drugiego. Chyba nikt ich nie rozumiał, nie-napewno. Tylko Zayn siedział cicho i mi się przyglądał. Sama na niego co chwilę zerkałam. Spojrzałam na Estere, czekając na zgodę do udpokojenia tych małp. Zasłoniła uszy i wydała pozwolenie na działanie. Wsadziłam sobie palce do ust i gwizdnęłam. Efekt oczekiwany został osiągnięty.
-Jak ty to zrobiłaś?-spytał Niall
-Muszę sobie tu jakoś radzić.
-No właśnie widzimy.-Harry zaczął mnie mierzyć wzrokiem
-Niech ktoś mu przyłoży ode mnie.-Zayn z Liam'em trzepnęli go w tył głowy-Dziękuje.
Miałam jeszcze coś dodać, ale Adam zaczął mnie wołać, że mam być na dole za 10 minut maks.
-Zostawcie nas w spokoju.-poprosiła moja przyjaciółka, ale się nie ruszyli-Nie denerwujcie kobiety w ciąży. Wynocha!
Tym razem posłuchali. Zanim Malik wyszedł, wskazałam na telefon, żeby zadzwonił. On na to tylko kiwnął głową, bez większego zainteresowania. Zdziwiło mnie to, bo nigdy się tak nie zachowywał. Odsłoniłam lekko okno, żeby w pokoju nie panowały egipskie ciemności i zaczęłam się przebierać.
-Dokąd się tak stroisz?
-Nie stroje się, po prostu muszę jakoś wyglądać na koncercie Rizzle Kicks. Zresztą, nieważne. Co u chłopaków?
-Niall cały czas się o mnie martwi i o maleństwo. Nigdzie nie mogę wyjść bez niego, albo obstawy.
-Jaki opiekuńczy chłopak.
-Przerażająco opiekuńczy. Liam spotkał się kilka razy z Blaze, ale nic z tego nie wyszło. A u reszty po staremu.
-Dokładniej poproszę.
-O kim?-spojrzałam na nią z miną Are You Fuckin Kiddin Me-Nie martw się, Zayn  nikogo nie ma. Bardziej go chyba nurtuje, kim jest dla ciebie Adam.
-Wytłumaczysz mu?
-Pewnie. Nadal cię kocha. Zrobił się spokojniejszy. Na imprezę wyszedł parę razy, ale bardziej z przymusu i wracał po godzinie. Alkoholu prawie nie tyka. Za to pali jak smok.-zaśmiałam się
-Dobra, ja idę, bo Adam już nigdzie mnie nie zabierze.
-Pa, kochana.-posłała mi całusa i zerwałam połączenie.
Chwyciłam torebkę i zbiegłam na dół, gdzie chłopak już na mnie czekał.
-Następnym razem cię zostawie.-zagroził
-Mówisz to przed każdym wyjściem. A teraz rusz się, bo się spoźnimy.-przedrzeźniałam go
Tylko przewrócił oczami i wyszliśmy, a ja po drodze starałam się założyć buty.



Jest kolejny rozdział. Średnio wyszedł. Czekam na wasze opinie. Tym razem będe potworem i proszę was o 7 komentarzy. A jak będzie 10, to mogę pisać imaginy z dedykami. Podoba się pomysł? Tylko wtedy proszę anonimowych o podpisywanie się. I mogę was informować na tt, czy już dodałam.